Logo

Eminence Grise van het populaire entertainment. Maar ook The Last Man Standing van Lurelei en het geëngageerde cabaret, want zo begon hij... als cabaretier...
Zijn oude vrienden en vriendinnen: Frans Halsema, Robert Long, Adele Bloemendaal, Leen Jongewaard en vele andere ontvielen hem, maar zijn liefde voor het woord en muziek hielden hem al meer dan 56 jaar op het toneel. Het succes van solo voorstellingen als die van Paul van Vliet tonen ook aan dat het grote publiek de talenten van toen en nu nog steeds graag op toneel ziet. COX is de solovoorstelling van Gerard Cox, waarin hij meer dan 50 jaar theater, film en levenservaring deelt.Cox spreekt zich uit over deze tijd, soms heel helder, confronterend, ontroerend en met heel veel humor. Samen met een band van jonge muzikanten laat de oude grijze baas het nog één keer zien. The last man standing en de vulkaan is nog steeds niet uitgebrand. Cox is relevanter dan ooit.

Cox is vooral een solo voorstelling van die man die iedereen in Nederland kent, maar nog nooit zo dichtbij heeft meegemaakt. Warm, oergeestig, getalenteerd, theatraal en actueel! Want Cox blijft natuurlijk een Angry Wise Man die zijn commentaar op vandaag niet schuwt..

Na het succes van Alles Went Behalve een Vent en De Oasebar zet Gouden Lijn Theater nu Gerard Cox zelf voor het voetlicht. Cox is een solovoorstelling waarin Gerard zijn verhaal vertelt in het jazz café waar hij zo graag komt. De band is op toneel aanwezig, de soundcheck voor die avond is net geweest. Het publiek in de zaal zit er als ‘toevallige toehoorder’ bij. Hij zingt ‘One more for the road’ en alle andere stukken die hij zo graag zingt. COX vertelt anekdotes, intieme verhalen, moppen en schuwt hierbij een politieke spannende opvatting niet. Het script van Dick van den Heuvel zorgt voor toneel zoals dat bedoeld is.

Over Gerard Cox
Als geëngageerd cabaretier kreeg hij in 1966 een proces-verbaal wegens ‘opzettelijke belediging de Koning en Koningin aangedaan’ en de VPRO durfde in 1968 zijn controversiële song ‘God is niet dood’ niet uit te zenden. Weekblad Elsevier wilde Cox laten vervolgen wegens zijn ‘Nixon-Moordenaar’ uitspraak. Op vele momenten in zijn leven en carrière zorgde Cox voor tumult en succes.
Omdat hij in de ogen van zijn oude vrienden een té commercieel liedje zong en hiermee Evergreen schreef met ‘t is weer voorbij die mooie zomer’ belandde hij opeens, voor het oog, aan de ‘rechtse’ kant van het spectrum. Zijn ingezonden brief in de Volkskrant in 2015 over de ‘verstikkende politieke correctheid’ zorgde ook voor veel aandacht.
COX is van huis uit een linkse denker en theatermaker en hij stoort zich aan de verweesde maatschappij en schuwt niet om daar ook zijn mening over te geven. ‘Theater is als vorm, dé plek om samen te komen, om met elkaar te lachen waarover te huilen valt. Om zo ook met elkaar verder te kunnen. En ja, dat gaat soms wat direct.’ Zijn interview in de Volkskrant met Margriet Oostveen gaf een stem aan de naoorlogse generatie die zich regelmatig niet meer herkent in de wereld waarin zij leven.
Als acteur en schrijver maakte hij 16 televisie seizoenen van ‘Toen was geluk heel gewoon’. De serie is nog steeds één van de meest geliefde en veelbekeken series van de Nederlandse televisie ooit. Het kreeg ook de Gouden Televisie Ring en Gouden Beeld voor Cox als acteur. In 2015 kreeg hij de Radio 5 Oeuvre award.

Vanaf 2014 produceert Gouden Lijn theater voorstelling met Gerard Cox. De uitverkochte voorstellingen van ‘Alles Went behalve een Vent’ , ‘De Oase Bar’ (30 uitverkochte zalen in het Luxor) en ‘De Oase-Bar sing-along’ bewijzen weer hoe populair Cox is. Zijn grote vertelkunst bleek wederom ongeëvenaard

  • Leeftijd: 35+
  • Genre: solo, cabaret, relvanter dan ooit
  • Periode: november 2019 t/m januari 2020
  • Zaal: groot

(Foto beeldmerk: Cooper Seykens)